
အဲဒီဘ၀ေလးေတြအတြက္ နာက်င္စြာေၾကကြဲတတ္ဖို႔
ခံစားခ်က္မ်က္ရည္ေတြ မကုန္မခမ္းႏိုင္ေအာင္ရွိတယ္
ညာေျခတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ညာလက္တစ္ဖက္ဟာ
ဘီးေလးလုံးကတဲ့ယာဥ္ေပၚမွာ တြဲခ်ိတ္လို႔
ေက်းဇူးရွင္ကို ကြ်မ္းက်င္စြာပိုက္ထားတဲ့
ဘယ္လက္တစ္ဖက္နဲ႔အတူ ဘယ္ေျခတစ္ေခ်ာင္းဟာ
ေထာက္တည္ရာမဲ့ ေလထဲမွာ ၀ဲလို႔
ဘယ္ေလာက္စည္းခ်က္မွန္တဲ့
ပရန္းပတာ ဆန္မႈလဲ။
၀မ္းေရးဆိုတဲ့ ပန္းတိုင္တစ္ခုတည္းအတြက္
အသက္ကို တစ္ျခမ္းစေတးလို႔
ကဗ်ာမဆန္တဲ့ အဲဒီဘ၀ေလးေတြထဲကို
ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ဆန္ဆန္ေတာင္
တိုး၀င္႐ုန္းကန္ ရွင္သန္ခဲ့ဖူးတယ္
ပန္းတုိင္ကိုေရာက္ဖို႔ ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ်
ေလွ်ာက္လွမ္းရမယ္ဆိုတာေတာ့ မသိခဲ့ဘူး
ဖန္၀ါ၀ါေနလုံးကို ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ေခါင္းေပၚမွာ
ခပ္ေစာင္းေစာင္းတင္ထားတဲ့ အခ်ိန္ထိေတာင္
မဲေမွာင္ေမွာင္ခြက္တစ္လုံးက လက္ထဲရွိေနတုန္း
ပန္းတိုင္အတြက္ ရိကၡာဆိုတာဟာ
အဲဒီအခ်ိန္အထိ မစုံၾကေသးဘူး
အဲဒီအခ်ိန္က ငါတို႔နားမလည္ေသးတဲ့
သိကၡာဆိုတာေတာ့ ကုန္လုေနခဲ့ေပါ့။
တကယ္ေတာ့
မီးေလာင္ျပင္လို ပူေလာင္ၾကမ္းတမ္းတဲ့
ဘ၀ခရီးလမ္းထဲကေန သိကၡာေတြကိုသယ္ထုတ္ဖို႔
ငါတို႔မွာ အေတာင္ေတြမွ မစုံၾကေသးပဲ
သိမ္ေမြ႕ႏုနယ္မႈေတြ ခ်မ္းသာသမွ်
ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းမႈေတြ ၾကြယ္၀ေနခဲ့ၾကတယ္
ဘယ္ေလာက္လွပတဲ့ ပဋိပကၡေလးလဲ
ေလာကဓံကို ရယ္သြမ္းေသြးဖို႔ေတာ့
ငါတို႔ မရင့္က်က္ခဲ့ၾကေသးဘူး။
တစ္ခါတစ္ရံ
မျမင္ရတဲ့ သစၥာတရားတို႔ကမ်ား
လက္တြဲကာထူ ေဖးကူေလၾကသလား
လုိအပ္ျခင္းေတြ ေလာင္ၿမိဳက္ေနတဲ့ငါတို႔ကို
က႐ုဏာေတြနဲ႔ေပြ႔ဖက္လို႔ ၿငိႇမ္းသက္ေပးလုိက္ၾကရဲ႕
အေရးမႀကီးေပမယ့္ လိုအပ္ေနတဲ့ပန္းတိုင္အတုဟာ
အဲဒီအခိုက္အတန္႔ေလးမွာေတာ့
မသိစိတ္ထဲမွာ ေခတၱအနားယူေနေလရဲ႕
ေလာက႐ုိးရာ ပန္းတိုင္သြားလမ္းက်ဥ္းေလးဟာ
အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြနဲ႔
ေခ်ာေမြ႔ေျပဆင္းလို႔ေပါ့။ ။
Sunday, May 23, 2010
ကာရံမဲ့ ဘ၀မ်ား
Posted by Myo Chit Thwe at 5/23/2010 01:14:00 PM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, May 19, 2010
မဆုံးတဲ့စာ

တို႔ျမန္မာတေတြ
တုံးတုံးအအ လူလုံးမလွသျဖင့္
ယူက်ံဳးမရ ျဖစ္ရသည္
႐ုိးတာအတာ ခြဲစိတ္ျဖာဖို႔
သမိုင္းအတိတ္ပညာ ရွိရမည္
ေရရွည္စဥ္စား ပညာစကားျဖင့္
အမွန္တရားကို ခ်စ္ရမည္
သူ႔စ႐ိုက္သေဘာ ေတြးစစ္ေၾကာဖို႔
ကိုယ့္စိတ္မေနာ ျဖဴရမည္
႐ုိး႐ိုး၀တ္စား မပလႊားပဲ
ေတြးေခၚဆန္းျပား ရွိရမည္
မွန္ကန္စြာျဖင့္ ေတြးေခၚခ်င့္ဖို႔
အေလ့အက်င့္ ရွိရမည္
အၾကြားမပါ ႏွစ္ႏွစ္ကာျဖင့္
ေစတနာစစ္စစ္ ရွိရမည္
ဘ၀ခ်ိဳးေကြ႕ သတိမေမ့ဖို႔
အထိအေတြ႔ မ်ားရမည္
ျဖစ္ျပန္ပ်က္ျပန္ ေလာကဓံကို
ၾကံ့ၾကံ့ခံ၍ လွန္ရမည္
တို႔ေျပတို႔ေျမ ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖို႔
လုိက္ေလ်ာညီေထြ ေနရမည္
သတၱ၀ါအမ်ား ရင္၀ယ္သားလို
ေမတၱာတရား ထားရမည္
တို႔ျမန္မာတေတြ တိုးတက္ေစဖို႔
အမ်ိဳးက်က္သေရကို ေဆာင္ရမည္
…………………… ………………….
……………………. …………………။ ။
Posted by Myo Chit Thwe at 5/19/2010 06:41:00 PM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Sunday, May 16, 2010
အပူသည္

ကိႏၷရီပုံတည္ ျမန္မာျပည္၌
ေစတီထီးနန္း ေရႊေရာင္လႊမ္းလည္း
ပန္းေတြမလန္း စမ္းေရခမ္းလုိ႔
ေတာေတာင္မသာ မာလာမေမႊး
ငွက္ေတးမဆို တိမ္ညိဳမပ်ိဳး
မိုးရိပ္မဆင္ ကြင္းျပင္မစိမ္း
မိုးၿခိမ္းမညံ သက္တံမလင္း
ေလညႇင္းမလာ ေနအစင္းတစ္ရာသို႔
ရွိေတာ့သည္။
ဓမၼတာမမွ် သဘာ၀ေၾကာင့္
ေဂဟပ်က္ယြင္း ပူပန္ျခင္းသည္
ခပင္းသတၱ၀ါ မလပ္ပါေအာင္
ဆူဆူက်ိဳက္က်ိဳက္ ေလာင္ကာၿမိဳက္သည္
တစ္ဘ၀သံသရာ ကုန္ဆုံးခါမွ
၀ိပါက္မပါ ၿငိမ္းမည့္ဟာတည္း
ဗုဒၶက်မ္းလာ ျမတ္ဓမၼာျဖင့္
ေမတၱာျခဳံရန္ စိတ္ရည္သန္၍
ေလာကဓံကို ခုခံလုိလည္း
ခိုင္မာစိတ္ထား ယိမ္းယိုင္သြားက
ေလာဘသားေကာင္ ေဒါသမုဆိုး
အျဖစ္မ်ိဳးႏွင့္ ႀကဳံရုိးအမွန္
ဖန္ဖန္ခံစား ထိုလူသား၏
ရင္တြင္းအပူ သာ၍ဆူသည္
ဘယ္သူလာ၍ ၿငႇိမ္းအံ့နည္း။ ။
Posted by Myo Chit Thwe at 5/16/2010 08:10:00 PM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Thursday, May 13, 2010
လူႏွင့္လူ
လူ႔ေလာကတြင္ လူျဖစ္ရတာကို ဂုဏ္ယူသင့္သည္၊
လူတို႔ကမၻာတြင္ လူျဖစ္ႏိုင္ခြင့္အတြက္
လူျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားရန္ လူ႔အခြင့္အေရးေတြရွိသည္၊
လူသည္ လူ႔အတြက္သာမက ေလာကႀကီးတစ္ခုလုံးအတြက္ပါ
လူစြမ္းေကာင္းလုပ္ခြင့္ရွိသည္၊
လူညံ့၊ လူလတ္၊ လူျမတ္ အျဖစ္ကို လူတိုင္း လူလို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ခြင့္ရွိသည္။
လူသည္ ရယ္လည္းရယ္တတ္သလို ငိုလည္းငိုတတ္သည္၊
လူသည္ ၿပဳံးလည္းၿပဳံးတတ္သလုိ မဲ့လည္းမဲ့တတ္သည္၊
လူသည္ ၀မ္းလည္းသာတတ္သလို ၀မ္းလည္းနည္းတတ္သည္၊
လူသည္ ဟန္လည္းေဆာင္တတ္သလို ရုိးလည္း ရုိးသားတတ္သည္၊
လူသည္ လည္လည္းလည္တတ္သလုိ အလည္း အတတ္သည္၊
လူသည္ ၾကမ္းလည္း ၾကမ္းတမ္းတတ္သလို ယဥ္လည္းယဥ္ေက်းတတ္သည္၊
လူတို႔တြင္သာရွိေသာ ဤလူ႔အရည္အခ်င္းမ်ားသည္ လူအခ်င္းခ်င္းကို ခြဲျခားထားသည္။
လူကို လူျဖစ္ေအာင္ လူကလုပ္ယူသည္၊
လူကို လူမဟုတ္ေအာင္လည္း လူက ဖ်က္စီးသည္။
လူအခ်င္းခ်င္းအတြက္သာလွ်င္
လူတို႔သည္ လူျဖစ္ေနၾကသည္၊
လူမရွိလ်င္ လူသည္ လူျဖစ္မလာႏိုင္
လူေၾကာင့္ လူသည္ လူျဖစ္လာ၏၊
လူေၾကာင့္ လူသည္ လူဆင္းရဲျဖစ္လာ၏၊
လူေၾကာင့္ လူသည္ လူခ်မ္းသာျဖစ္လာ၏၊
လူေၾကာင့္ လူသည္ လူယုတ္လူညံ့ျဖစ္လာ၏၊
လူေၾကာင့္ လူသည္ လူေကာင္းလူျမတ္ျဖစ္လာ၏၊
လူသည္ ေၾကာက္စရာသတၱ၀ါျဖစ္သလုိ ခ်စ္စရာ သတၱ၀ါလည္းျဖစ္၏။
လူတို႔သည္ တစ္ခါတစ္ရံ လူကို
လူဟုနားမလည္ၾက၊
လူကို ငါဟုထင္ေနၾကသည္၊
လူကို သူဟုထင္ေနၾကသည္၊
လူကို သူေဌးဟုထင္ေနၾကသည္၊
လူကို သူဆင္းရဲဟု ထင္ေနၾကသည္၊
လူတို႔သည္ လူ႔ေလာကတြင္
လူသာျဖစ္သင့္သည္၊
လူ၏တန္ဖိုးကို လူတိုင္း
လူလိုနားလည္သင့္သည္၊
လူသည္ အျမင္က်ယ္သင့္သည္ ဖင္မက်ယ္သင့္
လူသည္ အျမင္ျမင့္သင့္သည္ ဘ၀င္မျမင့္သင့္
လူတိုင္းသည္ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္သင့္သည္၊
ထိုအခ်ိန္တြင္ ………
လူတိုင္းသည္ လူႏွင့္တူေသာ လူျဖစ္လာလိမ့္မည္၊
ထိုအခါ ……….
လူ႔အထက္တန္းစားလည္း မရွိေတာ့
လူ႔ေအာက္တန္းစားလည္း မရွိေတာ့
လူ႔ေလာကႀကီးသည္ တစ္ေျပးညီ ၿငိမ္သက္ တည္ၾကည္ေနေတာ့၏။
လူသည္ လူကိုမွီ၍ သန္႔စင္ေသာပီတိႏွင့္အတူ လူျဖစ္လာ၏၊
လူသည္ လူကိုမွီ၍ ညစ္ႏြမ္းေသာ ၀မ္းေျမာက္မႈႏွင့္အတူ လူျဖစ္လာ၏၊
လူကိုမွီၿပီး လူမျဖစ္ရေအာင္ လူကို လူသည္ ဥေပကၡာျပဳထားႏိုင္၏၊
လူသည္ လူကို ဥေပကၡာျပဳထားေသာခါ
လူသည္ လူႏွင့္ကင္းေသာလူျဖစ္လာ၏၊
လူသည္ လူႏွင့္ကင္းေသာ လူျဖစ္လာေသာအခါ ပရမတၳလူသားျဖစ္လာ၏၊
လူတိုင္း ပရမတၳလူသား မျဖစ္ႏိုင္သည့္တိုင္ လူတိုင္း ပရမတၳလူသား ျဖစ္ႏိုင္ခြင့္ရွိ၏၊
လူသည္ ပရမတၱလူသားျဖစ္လာေသာအခါ လူေၾကာင့္ လူထပ္ျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့၊
လူသည္ လူေၾကာင့္ လူထပ္ျဖစ္မလာေသာအခါ
လူေပ်ာ္ႀကီး၊ လူရုိးႀကီး၊ လူေကာက္ႀကီး၊ လူတည္ႀကီး၊
လူေပါႀကီး၊ လူေတႀကီး၊ လူယုတ္ႀကီး၊ လူေတာ္ႀကီး လည္းျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့၊
ဤသို႔ျဖင့္ ……….
လူသည္ လူႏွင့္တကြေသာ သံသရာႀကီးကို လူ႔စြမ္းပကားျဖင့္ ျဖတ္သိမ္းလုိက္ေတာ့၏။
Posted by Myo Chit Thwe at 5/13/2010 10:10:00 AM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Monday, January 11, 2010
စိတၱဇ ညဉ္းခ်င္း

ငါျမတ္ႏိုးမိရဲ႕
ငါ႔ကို သုခေတြေပးတဲ့
အၾကင္နာတရားတို႔ရဲ႕
ဟန္ေဆာင္ျခင္းကို
ငါေမွ်ာ္မွန္းမိရဲ႕
တံတိုင္းတစ္ဖက္ျခားထားတဲ့
ဒုကၡတို႔ရဲ႕
ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တည္ျခင္းကို
ငါတမ္းတမိရဲ႕
လြင့္စင္က်လာမယ့္
အသက္ရွင္ျခင္းရဲ႕
အာဟာရကို
ငါလြမ္းဆြတ္မိရဲ႕
ၾကည္ႏူးမိခဲ့တဲ့
သခၤါရတရားတို႔ရဲ႕
တဒဂၤခ်မ္းသာျခင္းကို
ငါေအာက္ေမ့မိရဲ႕
ပိတ္လို႔ ဖြင့္လုိ႔ရမယ့္
တံခါးတစ္ခ်ပ္ရဲ႕
စာနာသနားျခင္းကို
ငါရြံမုန္းမိရဲ႕
ငါ႔ဘ၀အတြက္
သတ္မွတ္ထားတဲ့
ေမွာင္မဲပိန္းပိတ္
တိတ္ဆိတ္ျခင္းရဲ႕
ဆူညံသံကို ။ ။
Posted by Myo Chit Thwe at 1/11/2010 09:29:00 PM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Sunday, December 13, 2009
ဘေလာ္ဂါမ်ားအတြက္ က်န္းမာေရးအၾကံျပဳခ်က္
အထက္ပါလုပ္ငန္းကိုလုပ္ကိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားတြင္ ၾကဳံေတြ႔ေနရေသာ က်န္းမာေရးျပႆနာအေျမာက္အမ်ားရွိေလသည္။ ၄င္းတို႔ က်န္းမာေရးခၽြတ္ယြင္းရျခင္း၏ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းမ်ားမွာ......
-သူတို႔၏က်န္းမာေရးကို သူတို႔ ဂရုမစိုက္ျခင္း
-ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္ရန္ အခ်ိန္မရွိျခင္း
-အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ အလုပ္လုပ္ျခင္း
-စိတ္ဖိစီးျခင္း တို႔ျဖစ္ၾကသည္။
ရိုးရွင္း၍ အသုံး၀င္ေသာ ဘေလာ့ဂ္ဂါက်န္းမာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို မွ်ေ၀လုိပါသည္။ သက္ရွည္က်န္းမာေကာင္းမြန္စြာေနထိုင္ႏိုင္ေရးအတြက္ ထိုအၾကံျပဳခ်က္မ်ားက ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားကို ကူညီေပးႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္ပါသည္။
၁။ ေက်ာ၊ လည္ပင္းႏွင့္ လက္ နာက်င္ျခင္းမ်ား
အလုပ္မစခင္ သင္၏ ေက်ာ၊ ခါးႏွင့္ လည္ပင္းတို႔ကို အေညာင္းဆန္႔ေပးျခင္း လက္၊ လက္ေကာက္၀တ္ႏွင့္ လက္ေခ်ာင္း ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားလုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ အထက္ပါျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ေနဟန္ထားကို တရားထုိင္သလို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ထားဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္အၾကာႀကီးအလုပ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ ၾကားထဲမွာ နားခ်ိန္ေလးေတြ သတ္မွတ္ထားဖို႔လုိပါမယ္။
၂။ မ်က္စိျပႆနာ
မ်က္စိျပႆနာကေတာ့ အိုင္တီ ဘေလာ့ဂ္ဂါသမားတိုင္း ၾကဳံေတြ႔ေနက်ျပႆနာပါ။ အဲဒီအတြက္ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ နာရီမ်ားစြာထိုင္ျခင္းကို ေရွာင္ရပါလိမ့္မယ္။ မ်က္စိဖူးေရာင္ျခင္းကေန ကာကြယ္ဖို႔ ေရမ်ားမ်ားေသာက္ပါ။ မ်က္စိေလ့က်င့္ခန္းမ်ားလုပ္ေပးပါ။ မ်က္လုံးနာက်င္ကိုက္ခဲမႈမျဖစ္ေစဖို႔ စူးရွတဲ့အလင္းေရာင္ကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့ မ်က္မွန္ကို အသုံးျပဳႏိုင္ပါတယ္။
၃။ အ၀လြန္ျခင္းႏွင့္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္တိုးျခင္း
အထိုင္မ်ားတဲ့ ဘ၀ေနထိုင္မႈပုံစံေၾကာင့္ ဒီျပႆနာေတြျဖစ္ရတာပါ။ ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႔ တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္းကေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုပ္ၿပီးရင္းလုပ္ေနဖို႔ပါပဲ။ နံနက္ခင္းေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို အနည္းဆုံး မိနစ္ (၃၀) လုပ္ပါ။ သင့္တြင္ အခ်ိန္မရွိခဲ့လွ်င္ သင္အလုပ္လုပ္ရာေနရာ သို႔မဟုတ္ သင္၏ရုံးတြင္ အလုပ္မစခင္ ေလ့က်င့္ခန္းတစ္ခ်ိဳ႕လုပ္ပါ။ အာဟာရမျဖစ္ေသာ အစားအစာမ်ားကိုစားျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
၄။ စိတ္ဖိစီးျခင္းႏွင့္ စိတ္ဓာတ္က်ျခင္း
ဤျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းရန္ သင့္တြင္ အေကာင္းျမင္၀ါဒ ရွိရမည္။ အိပ္ေရး၀ေအာင္ အိပ္ပါ။ ေယာဂက်င့္ျခင္း တရားထိုင္ျခင္းမ်ားျဖင့္ သင္၏ မြန္းက်ပ္တင္းမာေနသာ စိတ္မ်ားကို ေျဖေလ်ာ့ပါ။
၅။ မူးယစ္ေဆးစြဲျခင္း (အထူးသျဖင့္ အရက္ႏွင့္ ေဆးလိပ္)
ဒီကိစၥဟာ က်န္းမာေရးအတြက္ အေရးႀကီးလွတာေၾကာင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂရုစိုက္ဖို႔လုိပါတယ္။ နည္းပညာကမၻာႀကီးထဲမွာေနထိုင္တဲ့လူေတြအဖို႔ က်န္းမာေရးကိုသာမက စီးပြားေရးကိုပါ ထိခိုက္ပ်က္စီးေစတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ားကို ရရွိအသုံးအခ်ဖို႔ဆုိတာ အလြန္လြယ္ကူပါတယ္။ မူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ားကိုေရွာင္ၾကဥ္ရန္ သင့္ကို အကူအညီေပးႏိုင္မည့္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ရယူပါ။ ဆရာ၀န္ႏွင့္ ေဆြးေႏြး၍ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားေတာင္းခံပါ။
အထက္ပါ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားသည္ သင့္ကို က်န္းမာေပ်ာက္ရႊင္ေသာ ဘ၀ဆီသို႔ ဦးတည္တည့္မတ္ေပးႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္လွ်က္………….
source: http://www.bloggertricks.com/
Posted by Myo Chit Thwe at 12/13/2009 02:14:00 PM 1 comments
Labels: ဘာသာျပန္
Tuesday, December 8, 2009
ဘာ့ေၾကာင့္လဲေျပာပါ
ကၽြန္ေတာ္မက္တဲ့အိပ္မက္ထဲမွာ
ကေလးေလးေတြ သီခ်င္းဆိုေနၾကတယ္
လူသားအားလုံးအတြက္ ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔ ေမတၱာသီခ်င္းေပါ့
ေကာင္းကင္ႀကီးက ျပာလဲ့လုိ႔
ကြင္းျပင္ႀကီးေတြစိမ္းလန္းလို႔
ၿပီးေတာ့ ……
ကမၻာႀကီးကလည္း ရယ္ေမာလို႔
အဲဒီေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ႏိုးလာတယ္
ၾကည့္လိုက္ေတာ့
လိုအပ္ေနတဲ့လူေတြနဲ႔ ျပည့္က်ပ္ေနတဲ့ ကမၻာႀကီးတစ္ခု
ဘာ့ေၾကာင့္လဲေျပာပါ
အဲဒီလုိပဲျဖစ္ရမွာလား
အဲဒီလုိျဖစ္မွ ရမွာလား
အဲဒီလုိျဖစ္မွ ျဖစ္မွာလား
ဘာ့ေၾကာင့္လဲေျပာပါ
ကၽြန္ေတာ္ တကယ္နားမလည္ဘူး
တစ္ခ်ဳိ႕က တစ္ခ်ိဳ႕ကို လုိအပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
ကူညီေဖးမတဲ့ လက္ေတြ မကမ္းၾကဘူး
အဲဒါ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းပဲ
ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ေမးတယ္
ကမၻာေလာကရဲ႕လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔
ကၽြန္ေတာ္ဘာေတြလုပ္ရမလဲလုိ႔ေပါ့
ငါဟာဒါပဲဆုိတာ အားလုံးကိုသက္ေသျပဖို႔
ခက္ထန္စြာရပ္တည္ၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ရမလား
စစ္ပြဲေတြနဲ႔ အိုမင္းေနတဲ့ကမၻာႀကီးထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀က အဲဒီအတြက္ပဲလား
ဘာ့ေၾကာင့္လဲေျပာပါ
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ေျပာလုိက္စမ္းပါ ဘာေၾကာင့္လဲ
သားရဲတိရစၧာန္ေတြ ေျပးလႊားပုန္းေအာင္းေနၾကရတာ
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္နက္ေတြနဲ႔ တိုက္ခိုက္ေနၾကရတာ
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္စက္ကေလးမွ အမွတ္မရွိၾကတာ
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
တစ္ေယာက္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပပါ
ေတာေတာင္ေတြ ေလာင္ကၽြမ္းေနၾကရတာ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ပင္လယ္ေရေတြခမ္းေျခာက္ေနတာ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
စမ္းေခ်ာင္းေလးေတြ ငိုေနၾကတာ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ ရပ္ၿပီးေငးၾကည့္ေနၾကတာေကာ
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ အတူတူပဲဆိုရင္
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အျပစ္တင္ေနၾကတာ
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ
ကုိယ္ထင္ရာ ကိုယ္လုပ္ေနၾကတာ
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ
အဲဒါေတြ အဆုံးမရွိေတာ့ဘူးလား
ေျပာျပပါ
ကၽြန္ေတာ္တို႔လူသားအခ်င္းခ်င္း
ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ၾကေတာ့ဘူးလား။ ။
(Tell me why သီခ်င္းကို ဆီေလ်ာ္သလို ဘာသာျပန္ဆိုထားျခင္းျဖစ္ပါသည္)။
Posted by Myo Chit Thwe at 12/08/2009 01:50:00 PM 0 comments
Labels: ဘာသာျပန္
Wednesday, December 2, 2009
ခုခံအားက်ဆင္းမႈေရာဂါ

ေလးလုံးေရာဂါ
အနာဂါတ္မွာ လူညႊန္႔မတုံးေစဖို႔
အဆုံးေရွာင္ၾကဥ္ပါ
ဘ၀ကိုသူစေတး ရင္မေအးစရာ
ေလးလုံးေရာဂါ
A1D5 ေရာဂါ
ေသခ်ာဂဏ ဂရုစိုက္
စိတ္အလုိကိုမလိုက္နဲ႔
အရြယ္ႀကီးသူ ငယ္မဟူ
တန္းတူဒုကၡေပးတာ
A1D5 ေရာဂါ
AIDS ေရာဂါ
သစၥာမပ်က္ သတိခ်ပ္
ခ်စ္တတ္တစ္ဦးသာ
ျမင္ရုံနဲ႔မသိ ပိုးရွိမရွိ
ေဘးၾကည့္တိုက္ဖ်က္ရမွာ
AIDS ေရာဂါ
HIV ပိုးမႊား
ေအ့ဒ္ေရာဂါ အိမ္ကိုေဆာက္
ဒုကၡေရာက္ေစမယ့္ လက္သမား
ေရာဂါေပါင္းစုံနဲ႔ မိတ္ေဆြဖြဲ႕
နယ္ခ်ဲ႕မယ့္ ပိုးမႊား
Type rest of the post here
Posted by Myo Chit Thwe at 12/02/2009 11:30:00 AM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Friday, November 27, 2009
အမိႈက္ပုံေပၚကမွာတမ္း ဘ၀ထဲကဇာတ္လမ္း

ငါဟာ လူထုေရွ႕ေမွာက္က
ရႈတင္ခန္းထဲေရာက္ေနေပမယ့္
႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားထဲက
မင္းသားတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး
မင္းတို႔တေတြရဲ႕နင္းျပား
ဘ၀ခါးခါးထဲက
ဇာတ္မင္းသားတစ္ေယာက္ေပါ့
ငါ့မ်က္ရည္ေပါက္ေတြနဲ႔
မင္းတို႔ဘ၀ကို
မတည္ေဆာက္ခ်င္ၾကနဲ႔
ငါ့ဘ၀ကို စာနာၾက
ငါ့ဘ၀ကို သနားၾက
ငါ့ဘ၀ကို နားလည္ၾက
ငါ့အသက္ ဘ၀တစ္ခုက
ငါ့အတြက္တင္ ကုိယ္စားမျပဳ
ငါလုိသရုပ္ေဆာင္ေတြ
ေဟာဒီျပည္ေထာင္ထဲမွာ
ဒုနဲ႔ေဒး
ငါလို ဇာတ္မင္းသားေတြ
ေဟာဒီ ကမၻာတစ္လႊားမွာ
အစုနဲ႔အေ၀း
စရုိက္အသစ္နဲ႔ အေဆြေတြက
အမိႈက္ျဖစ္မယ့္ ေရႊေတြကို
ျပဳစုေပးၾက
နာက်င္ ခါးသီးတဲ့ ငါ့ဘ၀
ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ ငါ့ဘ၀ကို
သင္ခန္းစာယူၾက
ငါလိုနင္းျပားေတြ
ေလာကမွာ မ်ိဳးတုံးေစဖို႔
လုံးေနတဲ့ကမၻာကို ျပားေအာင္
ႀကိဳစားၾက .................. ။ ။
Posted by Myo Chit Thwe at 11/27/2009 10:45:00 AM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Sunday, November 22, 2009
သစၥာ

ပဲပုပ္နဲ႔ ဆီဆမ္းဆားျဖဴး
အရသာထူးလွပါဘိ
ျမဴးသည့္ ျဖစ္ျခင္း
အျဖဴေရာင္ သစၥာဟင္းခ်ိဳနဲ႔
ျဖစ္သလုိသာ ေလြးလိုက္တယ္
မေဆြးေတာ့ပါဘူး
နာမည္ပ်က္တဲ့ အမည္းစက္
ခဲဖ်က္နဲ႔ မပ်က္တာမို႔
ခဏတာသာယာေရး မေတြးေတာ့ပါဘူး
ေရမ်ားရာမိုးရြာ
မ်က္ႏွာႀကီးရာဟင္းဖတ္ပါ
ျဖစ္ၿမဲပင္ ဓမၼတာမို႔
အျပစ္လဲ မျမင္ရက္ပါဘူး
ေပးၿပီးသားကတိသည္
မဆပ္ရေသးတဲ့ အေၾကြး
ေၾကြးပူေတြေအးေအာင္ပ
သစၥာေရေသာက္ၾကမယ္
ေနာက္မဆုတ္ေၾကး
Posted by Myo Chit Thwe at 11/22/2009 10:10:00 PM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ






